Ο διευθυντής μας, μας αποχαιρετά...

Ο Γιώργος Κρικώνης, αριστερά, σε μια εκδρομή με τα παιδιά της Γ' Λυκείου στους καταρράκτες της Έδεσσας. Πάντα ήταν κοντά τους και τα συνόδευε αναλαμβάνοντας την ευθύνη.

Ο Γιώργος Κρικώνης, ο διευθυντής του 54 Λυκείου Αθηνών, αποχαιρετά τα παιδιά του με το δικό του ξεχωριστό τρόπο... Απολαύστε τον:

Μια ακόμη σχολική χρονιά, η τελευταία για μένα, φτάνει στο τέλος της. Οι φετινοί τελειόφοιτοι μαθητές του 54ου Λυκείου Αθηνών πραγματοποίησαν την αποχαιρετιστήρια εκδήλωσή τους... Μια όμορφη βραδιά γεμάτη συγκίνηση, κέφι και χαρά.....!!!!!

Απίθανα παιδιά, τα αγάπησα, τους συμπαραστάθηκα, το ξέρουν και γι' αυτό μόνο καλά λόγια είχαν να πουν, όχι μόνο σε μένα, αλλά και σε όλους τους καθηγητές του σχολείου τους. Νάστε πάντα καλά "μουτράκια", γεμάτοι υγεία, με επιτυχίες στη ζωή σας, χαρούμενοι κι αυθεντικοί, ο εαυτός σας, μακριά από σειρήνες και μαγεμένους αυλούς....!!!!!

Καλή τύχη Γιώργο!... Καλός πολίτης στη νέα σου ζωή ως συνταξιούχος πια. Είμαστε τυχεροί που σε συναντήσαμε στο δρόμο μας και πιο τυχεροί όσοι είχαμε την τύχη να γνωρίσουμε από κοντά τον υπέροχο άνθρωπο που έκρυβες μέσα σου.

Απλό, προσιτός, κατανοητός, ανέβασες δυο βήματα πιο πάνω τη δημόσια εκπαίδευση.

Σ' ευχαριστώ προσωπικά για όσα έδωσες εσύ προσωπικά και το σχολείο που διήυθυνες τόσο στην κόρη μου, όσο και στο γιο μου, 14 χρόνια αργότερα...

Νίκος Ελ. Θεοδωράκης

Τελειώνουν σήμερα τα διαγωνίσματα...

Ας καλωσορίσουμε το καλοκαίρι με πολιτισμό

Σχολικός περίπατος στην Κηφισιά...

Το άλσος Κηφισιάς που σήμερα πήγαν εκδρομή το το σχολείο τους τα παιδιά μας. Αυτό το υπέροχο περιβάλλον εμείς, στον καιρό μας, μόνο με κοπάνα το γνωρίζαμε... Στη φωτογραφία μας η είσοδος στο άλσος, από τη μεριά του Ηλεκτρικού σιδηρόδρομου...

Μικρά, ασήμαντα, καθημερινά... Κι ωστόσο τόσο σπουδαία... Τα παιδιά του 54 Λυκείου Αθηνών πάνε σήμερα εκδρομή (περίπατο το λένε κομψά...). Είναι υπέροχη μέρα, καλοκαιρινή...

Άσε που “μαζεύει” απελπιστικά η σχολική χρονιά... Την επόμενη εβδομάδα χτυπάει καμπανάκι τέλους και τα παιδιά μας θα μπουν στη διαδικασία των εξετάσεων. Μια οδυνηρή, αν θυμάμαι καλά από τα παιδικά μου χρόνια, διαδικασία...

Ας είναι... Τα έχει αυτά το σχολείο. Και κάπου οι μαθητές έχουν συνειδητοποιήσει το ρόλο τους... Μικρή ανάσα λοιπόν πριν την τελική ευθεία για τα διαγωνίσματα η σημερινή εκδρομή στην Κηφισιά. Ευχή μας να περάσουν καλά...

Πρωτομαγιά 2012

Την Κυριακή βόλτα στο πάρκο...

Σχολική βία

Κλείνουμε τη πόρτα στη βία, ανοίγουμε παράθυρο στη κοινωνία! Πριν χρόνια, τα φαινόμενα βίας στους σχολικούς χώρους αποτελούσαν, σίγουρα, ένα σπάνιο φαινόμενο και ο όρος «bullying» αποτελούσε για τους περισσότερους μια άγνωστη λέξη στο λεξιλόγιο τους. Τις τελευταίες δεκαετίες όμως πολλά έχουν αλλάξει και η σχολική βία αποτελεί ένα ζήτημα που αφορά στο σύνολο της όλη την εκπαιδευτική κοινότητα, τους γονείς, την Πολιτεία και τους αρμόδιους θεσμικούς εκπαιδευτικούς φορείς, που συνεργάζονται σε καθημερινό επίπεδο με τις σχολικές μονάδες σε όλη τη χώρα. Ακόμη και από την πολύ πρώιμη ηλικία του νηπιαγωγείου αναπτύσσονται εχθρικές συμπεριφορές που τελευταία καταγράφονται σε έρευνες.
Αντιλαμβάνεται κανείς, εύλογα, πως το φαινόμενο αυτό κορυφώνεται με την πάροδο του χρόνου και στις βαθμίδες της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (Γυμνάσιο και Λύκειο). Πρόσφατες μελέτες αποδεικνύουν ότι το 15%-20% των μαθητών εμπλέκεται σε φαινόμενα εκφοβισμού και λεκτικής βίας είτε ως θύτες είτε ως θύματα. Οι μαθητές που συνήθως υφίστανται κακοποίηση, λεκτική ή σωματική, έχουν συνήθως αδύναμη προσωπικότητα με χαμηλή αυτοεκτίμηση. Οι πιο συνηθισμένοι λόγοι τσακωμού είναι συνήθως οι διαφορές μεταξύ των μαθητών που αναπτύσσονται στα παιχνίδια και τις αθλητικές δραστηριότητες, η αίσθηση αδικίας και οι προσβολές. Η βία, σε όλες τις μορφές της είτε πρόκειται για σωματική είτε λεκτική – που κατά συνέπεια αποτελεί ένα είδος ψυχολογικής βίας – απαγορεύεται, όπως είναι εύλογο, και νομοθετικά.
Πέρα από τον κατοχυρωμένο νόμο που, συνταγματικά, απαγορεύει κάθε μορφή βίας, η Διεθνής Σύμβαση για τα Δικαιώματα του παιδιού (ν.2101/1992) και την παιδική προστασία αποτελεί ένα εργαλείο θεσπισμένο, που θα έπρεπε να είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την αντιμετώπιση της σχολικής βίας. Πολλοί ισχυρίζονται πως η αύξηση της σχολικής βίας τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα συνδέεται με την εποχή της παγκοσμιοποίησης και το πολυπολιτισμικό μοντέλο ανάπτυξης που δεν αφήνει ανεπηρέαστο και το εκπαιδευτικό σύστημα σε όλες του τις εκφάνσεις και έχει ως συνέπεια την αδυναμία της χώρας να προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες που διαμορφώνονται.
Η έλλειψη του απαραίτητου χρόνου των γονέων, τα λάθος πρότυπα σε συνδυασμό με το φαινόμενο του ρατσισμού και των οικονομικών ανισοτήτων είναι κάποιες από τις αιτίες που ευνοούν τις παραβατικές συμπεριφορές των παιδιών. Αναντίρρητα, «η βία γεννά τη βία». Δεν πρέπει να αποσιωπείται το γεγονός πως η βία σχετίζεται με τα κατώτερα ένστικτα του ανθρώπου και ως εκ τούτου μπορεί να έχει αλυσιδωτή αντίδραση.
Ο ρόλος του θύτη δείχνει να εναλλάσσεται με κείνον του θύματος, καθώς η βία ξυπνάει την αντίδραση και την εκδικητική συμπεριφορά, προκειμένου το άτομο να δώσει τέλος στην εχθρικότητα που δέχεται, με αποτέλεσμα να μεγαλώνει ο φαύλος κύκλος και το πρόβλημα να εντείνεται. Δεχόμενοι σαν αφετηρία πως η σχολική βία αποτελεί κεφαλαιώδες ζήτημα, όχι μόνο για το εκπαιδευτικό σύστημα αλλά και για όλη τη κοινωνία, εφόσον μέσα στο σχολείο διαμορφώνονται οι αυριανοί πολίτες, οφείλουμε να κρατάμε το διάλογο ανοιχτό και να συνεργαζόμαστε προς την κατεύθυνση της πρόληψης και ενημέρωσης του κοινωνικού αυτού φαινομένου.
Οι εκπαιδευτικοί – όπως και οι γονείς – οφείλουν να διαδραματίσουν καίριο ρόλο μπροστά στο φαινόμενο της σχολικής βίας, διατηρώντας μια διακριτική συμπεριφορά όταν παρουσιάζονται τέτοια κρούσματα, αποφεύγοντας τον στιγματισμό ή την άδικη επίρριψη ευθυνών, δεδομένου ότι κάτι τέτοιο θα μπορούσε να προκαλέσει μεγαλύτερες εντάσεις και πιο ακραίες συμπεριφορές που μπορεί να περιπλέξουν χειρότερα ακόμη και τις σχέσεις των παιδιών με τους γονείς τους
Ο κοινωνικός διάλογος υπό το πρίσμα της επιστημονικής έρευνας – και των δραστηριοποιημένων κοινωνικών δικτύων – φαντάζει ως η πιο ουσιαστική λύση με στόχο την επιμόρφωση και ευαισθητοποίηση των εκπαιδευτικών, καθηγητών ειδικής αγωγής, μαθητών, γονέων και ολόκληρης της κοινωνίας. Κλείνουμε τη πόρτα στη βία, ανοίγουμε παράθυρο στη κοινωνία. Ελάτε να μιλήσουμε!

Σπύρος Κάνιουρας από ΤΟ ΒΗΜΑ